نحوه تشخیص و درمان تومور گوش

نحوه تشخیص و درمان تومور گوش، از آنجا که علائم این تومورها شبیه سایر شرایط گوش میانی و داخلی است، تشخیص آنها ممکن است دشوار باشد. روش‌های تشخیصی اولیه شامل معاینه گوش و تست شنوایی است. اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) و تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI) به تعیین محل و اندازه تومور کمک می‌کند. تشخیص سریعتر و زودتر، بهترین فرصت برای درمان موفقیت آمیز است.

تشخیص تومور گوش

تشخیص شامل موارد زیر است:

  • تست شنوایی (شنوایی سنجی): تست عملکرد شنوایی که میزان شنوایی صدا و گفتار بیمار را اندازه‌گیری می‌کند، معمولاً اولین آزمایش انجام شده برای تشخیص نوروم آکوستیک است. بیمار هنگام پوشیدن هدفون متصل به دستگاه، صداها را گوش می‌دهد و پاسخ‌ها ضبط می‌شود و عملکرد شنوایی را اندازه می‌گیرد. این آزمایش ممکن است افزایش "میانگین تن صدای خالص" (PTA)، افزایش "آستانه دریافت گفتار" (SRT) و کاهش "تبعیض گفتار" (SD) را نشان دهد.
  • پاسخ شنوایی مغز Brainstem (BAER): این آزمایش در برخی از بیماران انجام می‌شود تا اطلاعاتی در مورد فعالیت موج مغز به عنوان پاسخ به صدا یا زنگ ارائه شود. بیمار با پوشیدن الکترود روی پوست سر و گوش و هدفون به این صداها گوش می‌دهد. الکترودها پاسخ مغز به این صداها را برداشت و ضبط می‌کنند.
  • اسکن سر: اگر آزمایشات دیگر نشان دهد بیمار ممکن است نوروم آکوستیک داشته باشد، از تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI) برای تأیید تشخیص استفاده می‌شود. MRI به جای اشعه ایکس و کامپیوتر از میدان‌های مغناطیسی و امواج رادیویی استفاده می‌کند تا تصاویر دقیقی از مغز ایجاد کند. این آزمایش تصاویری سه بعدی از مغز را نشان می‌دهد که در آن تومور گوش بیشتر از بافت طبیعی مغز به وضوح در اسکن ظاهر می‌شود. MRI معمولاً یک تومور متراکم در کانال شنوایی داخلی را نشان می‌دهد.

درمان تومور گوش

این تومورها اغلب با عمل جراحی به طور کامل قابل برداشتن هستند. با این حال، بسیاری از تومورهای گوش آنقدر کوچک هستند که ممکن است نیازی به درمان فوری نداشته باشند. درمان نوروم‌های صوتی به اندازه تومور، سن بیمار، سلامت عمومی و ترجیحات وی بستگی دارد و ممکن است شامل جراحی، جراحی رادیولوژی و گاهی مشاهده باشد.

جراحی

جراحي تومورهاي بزرگتر با آسيب احتمالي به شنوايي، تعادل و اعصاب صورت همراه است. برای بیمارانی که نوروم آکوستیک کوچکتر دارند، جراحی و پرتودرمانی به همان اندازه مؤثر هستند. پزشکان همچنین ممکن است پرتودرمانی را برای درمان بیماران مسن‌تر توصیه کنند.

جراحی رادیولوژی

یکی دیگر از گزینه‌های درمانی، جراحی رادیولوژی است که از پرتودرمانی با دقت متمرکز برای کاهش اندازه یا محدود کردن رشد تومور استفاده می‌کند. درمان‌های جراحی رادیولوژی می‌توانند یک روش درمان کلی باشند و یا چندین روش درمان کوچکتر باشند. جراحی رادیواکتیو (FSR) با حفظ شنوایی و حفظ قدرت، کنترل بسیار بالایی را ارائه می‌دهد.

نظارت بر تومور گوش

برای برخی از نوروم‌های صوتی که رشد آهسته‌ای دارند، این روش ممکن است قابل قبول باشد. این یک روش درمانی معمول برای سالمندان یا افراد بیمار مبتلا با علائم خفیف است. همچنین برای افرادی که خطرات درمانی بیشتر باشد و یا تومور در طول عمر آنها رشد نکند، بسیار مناسب است.

برگرفته از سایت مجله پزشکی-سلامت ایرانیان آمریکا